دریافت   "يادت مياد ؟ " ... 6۳۰ kb (رایت کلیک کنید سپس گزینه ی Save as target را بزنين)  

......................................................

..............................

..................

.................

پي نوشت 1: خيلي وقت بود رمانس تراژيك كار نكرده بودم ...

پي نوشت2 : روي اين كار با احتساب انيميشن و ويرايش عكس ها شايد 45 دقيقه كار شده واسه همين اصلا راضي نيستم .... با آهنگ پس زمينه دقت كنيد كار هفته بعدم با همين آهنگ كه ساخته ي فرهاد هستش اجرا خواهد شد ....

......................................................

صبر ولايت

سوي شمع ها بيشتر شده بود و اشك ها شان سنگين تر .... هاله اي سخت بر كمين شعله مي گشت و بر جلوه ي ملكوتي شمع چنگ مي انداخت ......  شاپرك ها حيران از روزگاران به دور «نيستي» طواف مي كردند  .....

شب بود .... رسا تر از هميشه سكوت را فرياد مي زد  .... بوي سوخته از خانه بر مي خواست و چه خانه شرمسار بود ...... و شرمسار تر آن شميم سوختگي .. ! كه  جاي  شميم سيب را غصب كرده بود  ... در به استغاثه افتاده بود از آن آه گراني كه از نهانش بر مي خواست ؛  و آن ميخ كه تا ابد زوزه خواهد كشيد .....     ديوار با حزني گران      « امن يجيب » مي سرود و راز آخرش را با «هيچ كس» در ميان گذارده  بود... آن گران رازي كه بر سينه اش داشت و چه تحملي  .... و كوچه تنها بود و تنگ تر از هميشه آواز غريبي طايفه را مي سرود ....

قامت فلك از بار غم روز گار كمي خميده و آيه ي « روجوع » زمزمه بر لب .... .زمين مويه كنان طلب صبر مي كرد .... و چه مويه ايي  و چه صبري ...  چندي  نبود كه حزني گراني بر گلويش آويخته شده بود حزني با عظمت نبود هزاران برگزيده  و صبوري  اتمام ......

چگونه مي توانست باز اين حزن گران را تحمل كند ؟

چگونه باز تنها به نظاره بنشيند ؟

زمين ، سنگ صبور مي خواست ... همه ي سنگ ها را به جان خريدار بود و هيچ سنگي نتوانست صبرش را نياز كند ...

آرام آسمان را  نگريست. فشار امانت هايي كه قلبش از آنها تپش يافته بود امانش را بريده بود و زمين هميشه تنها، و هميشه شاهد بود و خواهد ماند .....

جانش بي جان شده بود ...... همراز هميشگي اش  در كنارش .... به انتظار وضو مي گرفت و تبرك  ميِ جست ...... عطر كافور همچون سكوت ..... همه جا را به عاريه گرفته بود .....

آرام خاك را ورق  زد .... شمع محو تماشاي اشكش  شد و بارش  آموخت .... نمي دانست ببارد يا به نظاره بنشيند ....

چطور« بي نهايتي» ، بي نهايتي را به جان خريد ؟ كه  بي نهايت را نهايت نباشد ...

پيش از اين نيز تنها بود و امانتي گران به خاك مي سپُرْد ...

اين بار امانت غريب بود و غريب ماند ... و غربتي آشنا ... آشناي غم ... آشناي دل ...  آشناي باران ....  و آشناي خون ... و آشناي روح پاك و غريب ...

غريب نا مردمان .....  غريب روزگاران  .... غريب ياري كنندگان .... غريب هجرت كنندگان ..... وغربتي براي ماندنش ... و غربتي براي رفتنش... خونش نخستين خوني بود كه در راه عشق ريخته شد و در راه عشق جاويد خواهد ماند ...

كسي كه پيش از خلقتش ممتحن بود و صبر از صبوري او لبريز گشته بود .... سر چشمه ي  ولايت بود و سرچشمه ي ولايت ماند...... تربتش جايي نيست و  همه جاست ... تربتش مجهول و معلوم  است ...

در آغاز به يمن آمدنش نماز خواندند و اكنون با كوثر تطهيرش مي كردند و نمازي براي رفتنش ....

و او رفت ..

رفت و به پاره ي تن كسي پيوست كه از آن جاري شده بود ......... رفت و چشمه ي جوشاني برجاي گذاشت كه نينوا نيز ... از آن  سرسبز گشت ...........

  دریافت  الرحمن ... ۴۰۳ kb  (رایت کلیک کنید سپس گزینه ی Save as target را بزنين)

......................................................

 متن از جيليز