+ نوشته شده در 86/06/02ساعت 16:12 توسط حسين خوش بيان
|
کاش می شد ققنوس باشم تا بسوزم و از سوختنم یکی سوتکی بر خیزد تا جهان را پر کند ز آوای سوز سوختنم ولی نه سوختن نه گداختن بهتر است ... که گدازه شوم و از گدازه ام هزاران سوتک بر خیزند .... و از سوز حرفی نرانند ... و با سکوت فریاد بکشند ...
